ANASAYFA | YARDIM
          
ÜCRETSİZ FİRMA EKLE FİRMALAR MARKALAR FUARLAR ÜRÜNLER SPOT ÜRÜNLER BÜLTEN
İMALAT MODEL VE TASARIM TOPTAN SATIŞ PERAKENDE SATIŞ AYAKKABI PAZARLAMA MALZEMECİ SAYACI SARAÇ
TABAN ÜRETİM MAKİNA ÜRETİM MAKİNA SATIŞ DERİ ÜRETİM DERİ SATIŞ ÇANTA AYAKKABI AKSESUAR KALIP ÜRETİM
AMBALAJ ÖĞRENCİ HİZMET KİMYA LABORATUAR LOSTRA
Kullanıcı :
Şifre :
Kurumsal üyelik için tıklayın.
Bireysel üyelik için tıklayın.
Şifremi Unuttum.
Haberler
Firmalar (Alfabetik)
Sektörden Haberler
Dernek, Oda ve Okullar
Basında BİZ
Hakkımızda
Bize Ulaşın
 

Warning: file_get_contents(): http:// wrapper is disabled in the server configuration by allow_url_fopen=0 in /home/turkiyea/public_html/doviz.php on line 14

Warning: file_get_contents(http://www.tcmb.gov.tr/kurlar/today.xml): failed to open stream: no suitable wrapper could be found in /home/turkiyea/public_html/doviz.php on line 14
$ Alış : $ Satış :
€ Alış : € Satış :
Kaynak : TCMB
GOLD Üyelik DEMO
 
Nihat GÜNERİ YAZIYOR...
TÜRKLERDE AYAKKABI

Merhabalar ;


Bugün ilk yazımda size ayakkabının ve Türklerde ayakkabının tarihçesinden bahsetmek istiyorum.

İlk ayakkabının ilk insanla başladığı varsayılabilir. Mağara devri insanları dünyanın taşına toprağına karşı ayaklarını korumak için ağaç kabuklarından, yapraklarından ve giderek hayvan derisinden ilkel ayakkabı yapmış olmalılar.

Günümüzdeki anlamı ve şekli itibari ile ayakkabının ilk olarak sandalet şeklinde sıcak iklimli ülkelerde ortaya çıktığı sanılıyor. Mısırlılar M.Ö 3500’ lerde ıslatılmış kumda ayaklarının kalıplarını çıkartıyor ve bu kalıplarda şekillendirdikleri ham deriden tabana ipler bağlayarak sandaletler yapıyorlardı. Eski çağlarda çoğu insan, tabanı deriden yada tahtadan sandallar giyerlerdi. Roma imparatorlarının sandaletleri ise altından yapılırdı. Eski yunanlıların avlanırken uzun çizme, banyoda ayakkabı giydikleri bilinmektedir.

Ayakkabıya ilişkin ilk bulgu Amerika yerlilerine aittir. Ayakkabı konusunda en yaratıcı toplum da Mısırlılar olduğu bilinmektedir. Ortaçağda, ayağı sarması için yumuşak deri ya da  kumaştan yapılan ayakkabıların burunları sivriydi. Yolculuk sırasında ise potinler ya da baldıra kadar uzanan çizmeler giyilirdi.14. yy sonlarında öylesine uzun burunlu ayakkabılar üretildi ki yürüyebilmek için burnunu bir zincirle diz kemerine bağlamak gerekiyordu.

İlk topuklu ayakkabı 1533 yılında Leonardo da Vinci tarafından yaratıldı. Daha sonraki tarihlerde ayakkabılara yüksek mantar topuklar eklendi.1575 yıllarında mantar topuklu şosonlar moda oldu. Yağışlı havalarda tahta tabanlı ayakkabılar ( sabo ) giyilirdi, günümüzde Hollandalı çiftçiler halen kullanıyor.

17.yy başlarında ayakkabının yerini yüksek topuklu uzun çizmeler aldı, evde bile giyiliyordu.1660 lı yıllarda üzeri bağcıklı, tokalı ve kalkık kare burunlu ayakkabılar çizmenin yerini aldı. Kadın ayakkabıları erkek ayakkabılarının modasını izledi. 1720’ lere kadar kare burunlu ayakkabılar yaygındı.Bu tarihten sonra bunların yerini yuvarlak burunlu ayakkabılar aldı.18.yy da kadın ayakkabıları saten yada brokardan yapılıyor ve toka, kurdele yada fiyonklar takılıyordu.Yüksek topuklu ayakkabılar 1790’ da tümüyle ortadan kalktı.

19.yy da kadın ayakkabıları saten yada kadifedendi ve topuksuzdu.Erkekler ise genellikle düğmeli, bağcıklı yada yanları esnek çizmeler giyiyordu.1860’ larda bağcıksız ve yanları esnek yarım çizmeleri çoğu zaman beyaz ipekten yapılıyordu.On yıl sonra yüksek topuklar yine moda oldu.Kadınlar fabrikalarda, bürolarda çalışmaya ayrıca yürüyüş, spor yapmaya başlayınca daha sağlam ayakkabılar kaçınılmaz hale geldi.Bağcıklı rahat yürüyüş ayakkabısı 1.Dünya savaşı ( 1914 – 18 ) sırasında ortaya çıktı.


 TÜRKLERDE AYAKKABI

Orta Asya’da Türkler deriden ve yünden giyim eşyaları yapmakta ustaydılar. Çizme ve çarık en yaygın ayakkabı türüydü. Deri çizmenin yanı sıra, yaygın olarak yünden keçe ve çizme de yapılıyordu.Hükümdarlar kırmızı renkte çizmeler giyiyorlardı.

Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde ordunun, yönetici sınıfların ve kentli halkın ihtiyaçları karşılanmak üzere ayakkabı çeşitleri çoğaldı ve ayakkabıcılık çok gelişti. Ayakkabı satıcı ve yapıcılarına kavaf denilirdi.Kavaflar ürünlerine göre çizmeci, yemenici, nalıncı, terlikçi ve pabuççu olarak anılırlardı.

Osmanlı toplumunda ayakkabı, giyenlerin toplumsal konumuna ve mesleğine göre çeşitlilik gösterirdi. Ev içinde yüzleri atlas ve kadife gibi kumaşlardan yapılmış üzerleri sırmayla işlenmiş hafif ayakkabı ve terlik giyilirdi.

Osmanlı döneminde ayakkabılar, yapıldıkları malzemeye, biçimlerine ve kullanıldıkları yere göre adlar alırdı. Başmak, cimcime, çapula, çizme, yarım çizme, çedik, edik, fotin, galoş, mest, kalçın, kundura, merkub, nalın, sandal, terlik, tomak, yemeni başlıca ayakkabı çeşitleriydi.

16. ve 18. yy da İstanbul, Edirne, Bursa’da ayakkabıcılık çok gelişmişti.

19. yy sonlarına kadar Türkiye’de ayakkabı yapımı tümüyle el işçiliğine dayanıyordu.

Beykoz’daki deri fabrikasına 1884 te ayakkabı yapım bölümü eklendi.

1933’te Sümerbank’a devredilen Beykoz Deri ve Kundura Fabrikası makineli üretimin yapıldığı önemli bir yerdi.Bugün ayakkabı üretimi tamamen özel sektör tarafından yapılmaktadır.

 

   

 

                                                                                

Sevgilerimle 

Nihat GÜNERİ
                                                                                        

 

Nihat GÜNERİ'nin DİĞER YAZILARI
Tüm Hakları Saklıdır © 2006. TurkiyeAyakkabi.com
İletişim : info@turkiyeayakkabi.com